خانواده اولین محیطی است که فرد در آن مهارت‌های ارتباطی را یاد می‌گیرد. نحوه صحبت کردن اعضای خانواده با یکدیگر تأثیر زیادی بر احساس امنیت و آرامش دارد. گوش دادن فعال یکی از مهم‌ترین مهارت‌های ارتباطی است. گوش دادن فعال یعنی هنگام صحبت فرد مقابل، با دقت به صحبت‌های او توجه کنیم. قطع کردن صحبت دیگران می‌تواند باعث ایجاد احساس نادیده گرفته شدن شود. استفاده از جملات محترمانه به کاهش تنش در گفت‌وگو کمک می‌کند. بهتر است هنگام بیان ناراحتی، به جای سرزنش کردن درباره احساس خود صحبت کنیم. برای مثال می‌توان به جای «تو هیچ وقت به من توجه نمی‌کنی» گفت «وقتی به صحبت‌هایم توجه نمی‌شود احساس ناراحتی می‌کنم». پذیرش تفاوت‌های فردی نیز برای داشتن روابط خانوادگی سالم ضروری است. همه اعضای خانواده ممکن است نیازها و دیدگاه‌های متفاوتی داشته باشند. حل مسئله به صورت مشترک می‌تواند از تبدیل اختلاف‌های کوچک به تعارض‌های جدی جلوگیری کند. اختصاص دادن زمان برای گفت‌وگوی آرام و بدون حواس‌پرتی نیز اهمیت زیادی دارد. در صورت شدید بودن تعارض‌ها، مشاوره خانواده می‌تواند به بهبود الگوهای ارتباطی کمک کند.